Instant Udon

Hindi ako fan ng mga noodles like the Japanese Ramen or kahit pansit Lomi.  Hindi ko nga ano ang difference ng mga noodles...basta alam ko noodles sila. Pero alam ko naman na madami ang klase ng noodles jan.

Habang naggrocery sa SM Hypermarket sa Makati, napunta kami sa instant noodles section at nakatihan ko damputin ang bowl ng Udon Miso ng Lucky Me.  Gusto ko kasi ang lasa ng miso soup... very Japanese ang dating.  Sa isip ko, baka lasang Japanese ito.

Sa halagang less than Php80, (Php 69 pala siya) pwede na.  Feeling Japanese na.

So eto na nga.... last weekend, hinusgahan ko na. 

2 ways to cook:

1.  Buhusan ng kumukulong tubig at takpan.

2.  Buhusan ng tubig, i-microwave ng mga 2 to 3 mins.

Pinili ko ang mag microwave.  Binuksan lahat tapos binuhos ang mga seasoning at ibang mga sahog, then nilagyan ko ng tubig, pinasok sa microwave.

Pagkakuha...mainit init pa. Mabango. Nagulat ako may ground meat, may daikon (aka radish). Ang ganda!

Kumuha ako ng chopsticks para feel na feel ang Japanese vibe.

Masarap ang sabaw. Lasang Japanese nga (if you know what I mean)! Lasang sabaw ng miso.  Lasang Ramen.   Pero ano nga ba ang Udon?

Sa tagalog pa, pansit lang din naman siya na mejo mataba konti.  Very firm ang noodles, tipong hindi nagbbreaknor napuputol pag kinukuha mo sa bowl. Masarap ang noodles.  Hindi matamis or maalat ang noodles per se, plain lang... parang kanin... pero paghinigop mo siya kasama ang sabaw, yummy! So yun pala ang udon.

Ang nakakatuwa pa, yung meat bits na kasama, lasang karne talaga.  Masarap. Parang ground pork or beef (i dunno the difference) - pero more likely pork.  Hindi alanganin ang lasa para sa akin.

Pinatikim ko siya sa partner kong pihikan sa pagkain. By pihikan, yung tipong tao na ayaw tumikim ng bagong pagkain.  Aba, nagustuhan niya at sabi bibili daw isa pa next time.

Overall naman, sulit na sa less than 80 pesos. Kesa kumain ako sa Japanese resto... pwedeng pwede na siya pang daily doze of Japanese food...pwede na siya pangtanggal ng cravings.

I am not sure lang if mabibili din to sa ibang grocery store - pero sure ako meron sa SM Hypermarket. Try nyo.

Yan ang actual price sa SM Hypermarket.

Sa malapitan.

Ang layo sa picture!

Ito yung sinasabi kong meat bits. Lasang karne talaga!

Taste Bud Tickler: 555 Tuna Rice Adobo

Sa mabilis na takbo ng buhay, kelangan ng madaming "instant" fix - lalo na sa gutom. Isa sa naturingan na "instant" food ngayon ang mga canned tuna in different flavors - and well well, this is a new addition to the instant meal that "busy" people long for.

Nabili ko and 555 Tuna Rice Adobo sa SM Hypermarket sa may South Superhighway, Makati.   I forgot the price. I just wanna try it, since favorite ko naman ang tuna.  Inaasahan ko na hindi masarap at maalat ang timple. Well, judgmental lang.  Kebs.

That's the front packaging.  You won't miss it in the grocery - unless perhaps they put it along items that are far different from what it is.  Not very enticing - but the words are big enough for you to know that this is instant gratification for the empty stomach.

The flipside has the instructions.  Quite easy to follow,  Really easy - living up to the "instant meal" category.  I don't really read labels and nutritional facts - but there it is.   It may be very helpful para sa mga nagddiet.  Though kailangan ko man mag diet - dedma na.  Basta, bet ko siya itry.

So, by now I am sure you want to know how it looks when opened.  Lemme tell you, ang dali buksan. Ang bilis mo ma access ang food kapag tot he highest level na ang gutom mo.  and here it is. 

Yeah, dikit dikit na parang malagkit rice, brown na kulay, maybe dahil sa "sabaw" na naghalo sa kanin.  But when you toss them a bit, you can see the tuna bits.  I soaked aht in hot water coz I wanted a warm (yes, warm) meal.  In any case, warm naman talaga siya when I opened it.  It does not really look enticing.  It looks like a cheap rice na nabibili mo sa palengke na nilagyan ng sabaw.  Ganun.  There is an odd feeling na ampanget ng lasa - kahit di mo pa natitikman.  

In any case, sa unang kagat ko naman -- NOT BAD!  As in, not bad.  

Di naman pala siya maalat as what I expected.  Saktong sakto naman na kanin at ulam in one. Truly an instant meal.  You can taste the usual adobo flavored tuna in can na hinalo mo sa kanin.  It does not really taste like adobo as in adobo na niluluto mo - but hey, this is worth trying!  Kailangan lang muna na ihalo-halo mo muna ang kanin para hindi masyado magmukhang nilagay sa packaging - para naman may illusion na bagong saing.  Maybe - just maybe - it is better to put it in a microwave-friendly container and throw it in the microwave.  Di ko kasi na try - gutom na kasi ako.

The consistency of the rice is not the same as the bagong saing na rice. Para sa mga maselan, maybe this is not for you.  Pero sa di naman choosy sa type ng bigas or kanin - pwedeng pwede.  Di ka naman kasi mageexpect ng jasmine rice type sa isang instameal.  Heller. Ambisyosa.

I was pleasantly surprised with this product. I thought I wouldn't like it.  This is indeed a great instant fix to gutom.  It is worth stacking sa pantry - lalo na sa mga tamad magluto/magsaing.  A great baon alternative para sa lahat ng tao - students, white, blue collar workers - kune pwede pang rainbow collar workers -- pwedeng pwede.

I wonder if may ibang flavor.

Taste Bud Tickler: Coco Hut's Kare-Kare Pasta

CocoHut in the Bonifacio Stopover in BGC.

Bilang isang karaniwang employee sa isang opisina sa BGC, Taguig - curious ako sa ilang pagkain na abot kaya ng bulsa ng mga katulad kong -- hindi naman mayaman.  Mejo affordable naman ang CocoHut sa may Bonifacio Stopover sa BGC (malapit sa St. Luke's Hospital) --- kapag may sweldo.  Pag wala pang sweldo at mejo CWD - Critical Wallet Days na, wag na lang. 

In any case, may mga konting extra pa naman ako today so I decided to try their Kare-Kare Pasta.

Lemme just tell you though that around 3 weeks ago, kumain na ako ng Kare-Kareng gulay - na luto ko naman.

So, let's go!

May 2 "variants" - if that's what you call them - ng Kare-Kare nila - seafood and lechon kawali.  Though I love seafoods, I ordered lechon kawali.  The order taking is done at the counter.  Pretty cool to note though that you can see the kitchen, how your food is prepared and cooked (without the glass) from the dining area.  I paid a good Php250 - no soda - tubig lang ako.  Ayos na yun.  Remember: Magtipid.

After being handed the receipt and change and the serving number, I was seated and waited for about 10-15 minutes for my food. Yes, it was served hot and steaming. Can't wait!

It is pale orange in color reminds me of Aligue ng alimango.  Kahit di pa ako nakakatikim nun - pero nakikita ko naman na nakabote.  there were a few bits of Lechon Kawali.  Kinda disappointing though kasi sa picture nman malalaki ang nakalagay na Lechon Kawali - pero sa totoong buhay - maliliit lang pala.  May mga bits of bagoong -- oh yeah - ano pa nga ba ang the best partner ng Kare-Kare?! 

Behind my brain I was thinking of a nutty taste - like what Kare-Kare should be. Yung tipong - feeling mo kumakain ka ng peanut sauce sa pasta. Yung lasang - nagaagaw ang alat at ang lasa ng peanuts na nagpapalinamnam sa pagkain.  dagdagan pa ng crunch ng Lechon Kawali.

Nananaginip lang pala ako.  That was just something at the back of my brain.   It tasted ordinary - parang ready-mix sauce Kare-Kare sauce ng Mama Sita or a cheaper version of the powdered mix.  Nothing special, really. Mas masarap pa ang palabok.  Maybe you can try to buy a powdered mix, lagyan mo ng tubig tapos pakuluan then pag mejo thick na ang sauce - ilagay ang cooked pasta - siguro yun na yun mismo.  The nutty Kare-Kare taste is not really dominating the dish.  

Save perhaps for the Lechon Kawali bits and the small bagoong "dots" that they put on - nagkalasa naman siya.  Lemme Tell you though that the Lechon Kawali is not the big chunky, sizzling, crispy kind.  Sapat lang.  Para na rin ako kumain ng sabaw ng cheap Kare-Kare sa kalye na nilagay sa kanin - kaso sa pasta lang pinatong at hinalo. Ganun.

My verdict, #umay.  Your 250 pesos will serve you and a companion.  If you eat it alone, #umay talaga.  Di ko naubos. Malamang ako lang kasi mag isa.  If split nyo ang bill to 125 each, mejo mahal pa rin para sa akin. To cut the long kuda short - hindi siya worth it para sa akin.  Ewan ko lang sa taste bud nyo.  

The Lechon Kawali Kare-Kare pasta tickled my brain - but it really failed to tickle my taste bud.



UPDATE:
Too bad ... this resto is closed. probably there are other branches.